Artikelen over samenwerking- Lumax Producties blog

“Die wereldreis aan het einde van mijn carrière gaat er dus gewoon niet komen.”

Deze simpele zin zei een vrouwelijke manager laatst tegen mij. Ze is tweede helft 50, getrouwd met een partner van 70+ en oma van een kleinzoon. Ze had zich gerealiseerd dat ze nog meer dan 10 jaar zou mogen werken, haar partner is dan 80+ en mogelijk niet meer in staat een wereldreis te maken.

Het was geen klacht, maar een feitelijke constatering en daaraan verbond ze de conclusie: “ik moet dus zorgen dat ik het nu ook goed heb.” Ze betwijfelde overigens wel of ze het enorme werktempo nog zo lang zou volhouden en speelde met de gedachte haar loopbaan af te sluiten in haar oorspronkelijke beroep: docent. Hierdoor zou zij niet over 10 jaar maar nu tijd en energie hebben voor haar partner, “de wereldreis”, haar kleinzoon en haar werk.

Het Nieuwe Werken in de bouw, dat kan natuurlijk niet. De bouw is toch die traditionele sector met stoere mannen die stukjes van hun vinger missen en om 6.45 beginnen in de keet met een sjekkie en een bak koffie.

Dat de bouw lang niet meer die traditionele sector is blijkt wel uit deze gastblog van Frank Haagedoorn, directeur Bouw & Infra van Continu. Frank laat zien hoe ook de samenwerking in de bouw aan grote veranderingen onderhevig is en dat je zelfs zou kunnen spreken van “HNW in de bouw”. Frank beschrijft hoe moderne technologische innovaties leiden tot nieuwe vormen van samenwerking.

Daarnaast gaat Frank in op de nieuwe rol van uitvoerders: die van bouwregisseur. Deze ontwikkeling werd 10 jaar geleden in de bouwsector al besproken maar lijkt als gevolg van technologie nu versneld een plek te krijgen. De uitvoerder is niet meer “de baas” en heeft te maken met leveranciers die eigen personeel en materieel meenemen.

Dit vraagt totaal andere capaciteiten van de professionals in de bouw en zal leiden tot HNW in de bouw. Het is alleen wel anders nieuw werken dan dat we dat kennen bij banken en gemeenten.

Arjan Hamberg

Gastblog van Frank Haagedoorn

1 Ruim baan voor BIM

Bouwbedrijven, ontwerpbureaus en andere branchepartijen zullen meer en meer gebruik (moeten) gaan maken van de kansen die Building Information Modelling biedt. BIM, in het Nederlands Bouwwerk Informatiemodel, is een driedimensionaal gebouwmodel waarin alle gegevens voor ontwerp, bouw en beheer zijn geïntegreerd. Alle betrokken partijen werken met hetzelfde BIM op een server.

De ondergang van de Titanic is zondermeer een van de meer spraakmakende schipbreuken. Het verhaal over de ondergang van het VOC-schip ‘De Batavia’ doet qua dramatiek niet onder voor de Titanic en biedt bovendien interessante lessen over leiderschap.

Dat ik op het spoor kwam van deze leerzame geschiedenis voor leiders en HR-professionals, is opnieuw toeval (net als met mijn blogpost Doorbreek het plafond van sociale ontwikkeling). Het verjaardagscadeau van mijn oudste zoon – het  boek Batavia van Peter Fitzsimmons – bleek niet alleen een spannend achtergrondverhaal bij het modelbouwschip dat ik heb gemaakt, maar ook een bron van inspiratie over leiderschap.

Deze blogpost gaat in op 2 belangrijke vragen over leiderschap die het verhaal van de Batavia oproept:

1. Hoe werkt duaal leiderschap in de praktijk?
2. Moet je de leiding nemen of leiderschap ontvangen?

Begin december, voordat ik begon aan mijn jaarlijkse trendsartikel, keek ik ook terug naar eerdere trendsartikelen. Toen viel me weer op hoeveel er gelijk blijft te midden van alle veranderingen.

Zo zou ik dit artikel kunnen beginnen met een verwijzing naar onzekerheid in Europa (zoals in 2012) of de einde-van-het-jaar drukte (zoals in 2011). Ik kan het ook simpel houden en gewoon een praktische opsomming van de trends (zoals in 2010) geven. In plaats daarvan vertel ik wat er in dit artikel anders is dan de andere keren.

Naast een beschrijving van 4 trends op het gebied van HR en organisatie wil ik jullie namelijk ook mijn wens en ambitie meegeven. En wie weet blijkt deze wens als een self-fulfilling prophecy te werken. Heb ik gelijk een sprankelende intro voor volgend jaar ;)

Of het nou gaat over de samenvoeging van twee afdelingen of over de afstemming met een buitenlandse vestiging, samenwerken gaat niet altijd vanzelf. Zeker wanneer de partners uit verschillende soorten organisaties komen met verschillende culturen en structuren.

In de afgelopen periode heeft Lumax Producties een bijdrage geleverd aan een samenwerkingsverband van scholen, bedrijven en overheid, aan het Lokaal Opleidingscentrum (LOC) West-Alblasserwaard. Vorige week woensdag bereikte dit LOC een belangrijke mijlpaal: de gecombineerde opening van het offline coördinatiepunt en het online kennisplatform.

Onze betrokkenheid bij en bijdrage aan dit project dateert al van 2007, toen Arjan als interim hoofd P&O namens een van de deelnemende bedrijven meewerkte aan de start van het LOC West-Alblasserwaard. Sinds 2008 verzorgt Karin de communicatie van het LOC.

Ruim een jaar geleden startten de gesprekken over een doorontwikkeling van het LOC naar een nieuw arrangement. De ideeën over dit nieuwe arrangement sloten naadloos aan bij de ontwikkeling die Lumax Producties had doorgemaakt en bij onze visie op communitybuilding en -management. Hierdoor konden wij opnieuw een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van het huidige LOC West-Alblasserwaard.

Onderweg hebben wij een aantal belangrijke dingen ontdekt over samenwerking over grenzen heen. In deze blogpost delen we deze ontdekkingen, waarbij het LOC dient als illustratie.

Wat zou er gebeuren als je tijdens een vergadering of seminar zou zeggen: “Verlaat nu deze zaal als je niet stopt met meedenken en begint met meedoen.” Misschien blijft er maar een klein groepje over.

Wie is er nog in staat of bereid om het verschil te maken en daadwerkelijk over te gaan tot actie? Deze vraag hield een vriend van mij bezig toen ik hem afgelopen week sprak. Hij was bij een bijeenkomst geweest over duurzaamheid en vroeg zich af waarom de deelnemers gekomen waren. Wie van de aanwezigen zat daar vanuit andere dan netwerktechnische overwegingen?

Ik herken zijn vraag en lichte vertwijfeling. Het gevoel bekruipt me soms dat we een land van adviseurs zijn geworden, waarin weinig mensen van idee naar actie komen. Ik merk dat in bedrijven waar ik over de vloer kom, maar ook in vrijwilligerswerk. Er zijn meestal genoeg mensen die wel willen “meedenken” en “een keertje sparren”, maar echt meedoen is gelijk een stuk lastiger.

Ik heb een rotsvast vertrouwen in mensen en geloof dus niet dat het onwil is. Waar zou dat gebrek aan daadkracht dan vandaan komen?

De laatste tijd krijg ik steeds vaker vragen over talentcommunities of over de Lumax HR community. Hoe ben je begonnen? Wat heb je gedaan? Wat heb je bereikt?

Achter deze vragen rijzen vaak andere vragen op: wat is een talentcommunity? Wat kan ik (of mijn organisatie) met een talentcommunity? In deze blogpost geef ik antwoord op deze vragen en vertel ik hoe ik werken in een community ervaar.

De beginvraag

De start van een community ligt vaak in een vraag of idee en mijn vraag ging over de toekomst van organisaties. Niet dat er een vraag in letterlijke zin door mijn hoofd ging, maar achteraf kan ik deze vraag als volgt onder woorden brengen:

Hoe kan ik de ontwikkelingen in de wereld om me heen toepassen in organisaties, zodat werken leuker en duurzamer wordt?

Gastblog van Jacky Jee

Alles is in beweging. De enige zekerheid die we hebben, is dat het morgen anders is: een andere organisatie, nieuwe collega’s, een andere opdracht. Het professionele leven als een aaneenschakeling van uitdagingen.

Mensen bepalen nu meer dan ooit tevoren zelf wat integer gedrag is en wat ze kunnen en moeten doen om elkaar te helpen dat gewenste gedrag te (blijven) vertonen. De ene organisatie is immers de andere niet: reflectie op ‘integer gedrag’ leidt bij de Mafia, Greenpeace en Enron tot andere uitkomsten dan bij Albert Heijn, de gemeente Rotterdam en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit.

Het werken aan ‘integer gedrag’ is dan ook nooit af. De context verandert, is het niet van dag tot dag, dan toch van jaar tot jaar. Daarom is het zo belangrijk dat professionals het kritisch vermogen blijven ontwikkelen en aanspreken - en zich laten aanspreken.

In een wereld van telkens nieuwe dienstverbanden en andere hiërarchische relaties zijn regels en afspraken ontoereikend; het innerlijke kompas is nu meer dan ooit onmisbaar voor de morele oordeelvorming.

Gastblog van Eric de Waard

Wanneer je een werknemer in dienst neemt, worden allerlei afspraken gemaakt in het kader van geven en nemen. Je spreekt een salaris, een pensioenregeling, en mogelijk een onkostenvergoeding af en wellicht stel je een bedrijfsauto ter beschikking. Al deze emolumenten komen in de onderhandelingen tegenover de inzet van de werknemer te staan. Als dat goed voelt aan beide kanten, wordt de verbintenis aangegaan om met elkaar aan de slag te gaan. Er is sprake van balans in geven en nemen door de afspraken die gemaakt zijn en alles lijkt in orde. Boter bij de vis, zo noemen we dat.

Dit is een situatie waarin de 3^e wet of voorwaarde van systemisch werk in organisaties van belang is: het evenwicht in geven en nemen.

Dit artikel gaat in op de kwaliteit van dit evenwicht in relatie tot het systeem en op mogelijke onbalans. Systemische interventies die geven en nemen (beter) in balans kunnen brengen, komen aan het eind aan bod.

Gastblog van Eric de Waard

De mensen die deel uitmaken van een groep, hebben niet alleen een onderlinge binding, maar ook een eigen plek. Dat is de tweede voorwaarde of wet van systemisch werk in organisaties.

De eerste gastblog over systemisch kijken naar organisaties – binding – maakt duidelijk dat alles en iedereen gezien wordt en niet ongezien mag verdwijnen. Daarnaast gaat het erom dat iedereen op de juiste plek zit en daar gezien wordt. Of het nu in je familie is, in de vereniging waarvan je lid bent of in de onderneming waar je werkt of waaraan je leiding geeft.

Dit artikel gaat daarom in op:

• de hiërarchie van de organisatie
• de rangorde tussen gelijken
• de plek van een ander innemen

Hierbij komt ook de duiding vanuit systemisch perspectief aan bod van problemen en negatieve dynamieken die te maken hebben met plek en rangorde. Deze duiding helpt vervolgens de oplossingsrichting te bepalen.