Over HR met een plan e-course: "Ik vind het erg duidelijk opgezet. Je krijgt als HR-adviseur een gedegen stappenplan in handen om als strategisch HR-adviseur serieus genomen te worden door het MT."
Op de drempel van een nieuw jaar neem ik altijd even de tijd om stil te staan, terug te kijken en (vooral) vooruit te kijken. Wat zie ik om me heen gebeuren? Welke mogelijkheden ontstaan er? En wat vind ik daarvan? Deze vooruitblik heeft bijvoorbeeld al geleid tot mijn jaarlijkse trends-artikel, maar er is meer te zien in de wereld van werken, leren en organiseren.
Volgens mij staan we niet alleen op de drempel naar een nieuw jaar, maar naar een nieuwe periode. Kijk ik naar achteren, dan zie ik structuren die door de eeuwen heen zijn opgebouwd. Zij zijn geperfectioneerd om mensen te controleren en het werk te beheersen, maar de structuren staan nu op het punt om in te zakken. Na decennia van arbeidsdeling en steeds grotere en abstractere constructen is er een kanteling aan de gang.
Deze kanteling beschrijf ik vanuit vier bewegingen:
Je
staat op van je bureau en al lopende probeer je razendsnel een goede afweging
te maken. Je hebt onverwacht een uur over, omdat een afspraak is uitgevallen.
Het probleem is: er zijn minstens 4 dingen waar je die tijd mee kunt vullen en
je hebt maar 1 uur. Wat ga je doen? De ontslagzaak voorbereiden die binnenkort
dient, of de presentatie over het nieuwe talentprogramma maken? De
aantekeningen over een gesprek met een medewerker en diens leidinggevende
uitwerken of eerder naar huis om straks eindelijk weer eens naar de sportschool
te kunnen gaan?
Al
deze taken staan terecht op je to-dolijst. Het probleem is dat ze om een andere
reden belangrijk zijn. Hoe weeg je nu deze belangen en maak je een keuze?
Als HR-professional ben je vaak voor anderen bezig: je stelt competentieprofielen op of ontwikkelt opleidingstrajecten. Hoe zit het eigenlijk met onszelf? Welke vaardigheden moeten we zelf ontwikkelen?
Ik heb gemerkt dat er drie fundamentele vaardigheden zijn: je kennis delen, inspireren en uiteindelijk successen vieren.
Lumax Producties is vandaag 5 jaar geworden. En wie jarig is
trakteert!
Onze traktaties zijn:
Een exemplaar van het boekConstructief
HR (t.w.v. €28,95) voor elke 5e deelnemer aan de gratis e-course. Meld
je nu aan.
Een exemplaar van het boekConstructief
HR (t.w.v. €28,95) voor elke 5e abonnee
op onze gratis nieuwsbrief. Meld je nu aan.
€50
korting op de leergang Interactief
HR-leiderschap voor elke nieuwe deelnemer. Schrijf
je nu in.
In ons werk vinden wij het belangrijk kennis te delen, successen te vieren en daarmee anderen te inspireren. Wij zijn trots op wat we in de afgelopen jaren bereikt hebben en willen dat graag delen met deze traktaties.
Kill your darlings schreven we aan het begin van dit jaar. Dat doen we nu ook zelf: dit is het laatste vrijmifilmpje. Het format is voor ons uitgewerkt en daarom stoppen we met het uitzoeken van deze filmpjes.
De afgelopen maanden vonden we het steeds moeilijker worden om inspirerende, boeiende en verrassende filmpjes te vinden die niet meer van hetzelfde zijn. Uit de eerste reacties op het onderzoek naar ons weblog, nieuwsbrief en andere HR-diensten blijkt ook dat de vrijmifilmpjes veel minder gewaardeerd worden dan de achtergrondartikelen.
Daarom gaan we straks, met de resultaten van het onderzoek en onze eigen ideeën, op zoek naar een nieuw format. Een format dat beter aansluit bij de artikelen en daaraan een inspirerende dimensie toevoegt.
Gisteren hebben Karin en ik een bezoek gebracht aan het Museum voor Volkenkunde in Leiden. We hebben daar de tijdelijke tentoonstelling over de Maori bekeken. Dit was een bijzonder inspirerend bezoek.
Ik wist eigenlijk nauwelijks iets van de Maori en veronderstelde een verwantschap met de Aboriginals. Dit bleek niet te kloppen. De Maori kende ik van de Haka dans bij rugby wedstrijden en de prachtige tatoeages. De Maori’s blijken uiteraard veel meer te zijn dan dat.
Ik werd geraakt door het thema “verbinding” dat zo’n belangrijke rol in hun cultuur speelt. De verbinding die ze voelen met hun familie en de wereld om hen heen. In een van de filmpjes die ik tijdens de tentoonstelling heb gezien kwam een kunstenaar aan het woord over het thema “revival”. Hij gaf op Maori wijze invulling aan dit begrip. Dit betekende dat hij terugkeerde naar “oude waarden” maar niet om deze te herstellen. Het was een terugkeer om vervolgens weer uit te kunnen varen, het te kunnen projecteren op een toekomst. De Maori bouwden kano’s en voeren over de oceanen om zich uiteindelijk in Nieuw Zeeland te vestigen.
Dit verhaal raakte Karin en mij, omdat het ook raakt aan ons eigen verhaal. Wij schrijven hier op ons blog over een revival van het prachtige vak HR of P&O. Een revival van werken, leren en samenwerken. Wij geloven in een revival en de rol die HR professionals daarin te spelen hebben. Het gaat ons daarbij ook niet om een herstel van vroegere waarden en gebruiken. Het gaat ons om een nieuwe toekomst, een nieuwe toekomst voor mensen in bedrijven. De wereld is aan tal van veranderingen onderhevig en dit heeft een grote impact op de manier waarop we met elkaar samenwerken. We hebben ons weer laten inspireren door de Maori en bouwen met onze lezers en opdrachtgevers een nieuwe kano.
Een voorbeeld van een dergelijke nieuwe kano werd ook geschetst door de Maori popartiest Tiki Taane. Hij heeft de Haka in een nieuwe jas gegoten en zingt deze samen met zijn dierbaren, waaronder vader en grootmoeder, op het strand. In dit filmpje zien we de clip die hiervan is gemaakt.
Als HR-professional kun je nog zo gericht zijn op de business en geweldig samenwerken met de manager, uiteindelijk gaat het om de mensen. Waarom ga je elke dag naar je werk? Welke behoefte bevredigt het werk? Wat drijft je?
Wat mensen willen. Dit is een van de belangrijkste vragen waar Daniel Pink met zijn laatste boek Drive een antwoord op probeert te geven. Het antwoord van Pink luidt: autonomie, meesterschap en doel (autonomy, mastery and purpose), dat is wat mensen intrinsiek motiveert om te presteren.
RSA heeft hiervan een prachtige animatie gemaakt. Met een mix van striptekenen en aansprekende quotes laat de maker zien waarom extrinsieke motivatie niet langer (voldoende) werkt en wat intrinsieke motivatie kan opleveren. Het is een inspirerende manier om het centrale thema van Pink’s boek over te brengen en ik ben nu enorm gemotiveerd om Drive zelf te gaan lezen.
Elke vrijdag kiezen wij een filmpje uit dat past bij het artikel van de woensdag ervoor of bij een bijzondere gelegenheid in die week. Een aantal van deze filmpjes was al een favoriet van ons of is het geworden.
Met het eind van 2010 en het begin van 2011 in zicht waren wij benieuwd welke filmpjes jullie het meest gewaardeerd hebben, welke vrijmi-blogposts jullie het meest geopend en het langst bekeken hebben.
De komende twee weken is Lumax Producties gesloten en verschijnt er geen vrijmifilmpje. Op woensdag 12 januari kun je ons eerstvolgende artikel verwachten en op vrijdag 14 januari weer een nieuw vrijmifilmpje.
Fijne feestdagen en veel inspiratie, kracht en plezier voor 2011!
In Arjans artikel over duurzame inzetbaarheid kwam ook de weerstand vanuit de gevestigde structuren tegen verandering aan de orde. Nieuwe ideeën en verworven rechten botsen met elkaar.
De videoclip van Where the streets have no name draait om deze botsing tussen oud en nieuw, tussen creatie en conservering. De toen al succesvolle, maar nog jonge band U2 daagde met succes de lokale autoriteiten uit, toen zij de videoclip wilden opnemen in een buurt van Los Angeles met anonieme straten.
Ook al slaagde de politie erin het live optreden af te breken, de gebeurtenis heeft een blijvend effect gehad op het succes van U2 en het gebouw waarop de band optrad, is nog steeds een bekende plaats. Maar bovenal is de videoclip een duurzame bron van inspiratie. Enjoy!
“Je moet kennis en apparaten zien als legoblokjes. Hoe meer je ervan verzamelt, hoe meer mogelijkheden je hebt om iets nieuws te bouwen.”
Deze “legoblokjes” van kennis en mogelijkheden hebben Andre Geim dit jaar de Nobelprijs bezorgd. Tijdens een van zijn ‘vrijdagavondproeven’ deed Geim met zijn team een toevallige ontdekking, “bouwde” hij toevallig iets nieuws: grafeen.
Afgelopen zaterdag stond er in het NRC Weekblad een interview met Geim. Natuurlijk kwam daarin zijn carrière aan bod, evenals de ontdekking die leidde tot de Nobelprijs.
Hoe Geim hierover vertelt, kan ook uit een modern handboek voor talentontwikkeling komen. De opmerkelijkste uitspraken over zijn loopbaan heb ik daarom gegroepeerd rondom een paar belangrijke waarden voor talentontwikkeling.