Als HR de held is...

De bungelende HRM’er, ontwikkelingen in de HR-rol, veel HR-professionals praten over hun rol binnen organisaties, over hun bijdrage aan economie en maatschappij. Uit veel van deze verhalen spreekt bezorgdheid: over het voortbestaan van het vak, over de inhoud en positie. 

Over wat we niet zeker weten, vertellen we verhalen. Niets menselijks is ook de HR-professional vreemd. De vraag is alleen of HR inderdaad de held is van deze verhalen? Wie zijn de andere personages, de schurken en de bondgenoten? En wie moet er dan gered worden?

... tegen welke schurk vecht je dan?

Zijn de vakbonden de schurk en vecht je tegen collectieve overeenkomsten, doelgroepenbeleid en functiewaarderingstrajecten? Of voel je belemmerd door traditionele collectiviteiten in het algemeen, zoals het UWV, het ontslagrecht en O&O-fondsen? In een periode waarin mensen langer door moeten werken en de arbeidsmarkt flexibiliseert, zit niemand te wachten op oude structuren die achterhaalde belangen in stand houden. Toch?

Of zie je juist de megalomane bestuurders als schurk en vecht je voor het behoud van werk en recht op ontwikkeling voor alle medewerkers? Ben je blij met de beperking van het aantal gedwongen ontslagen bij TNT Post en met de 200 nieuwe vaste arbeidsplaatsen bij Albert Heijn? 

Of heb je schoon genoeg van alle hypes en trends op het vakgebied van HR, zoals duurzaam HR, vergroening van arbeidsvoorwaarden en de run op de directietafel?

... wie is dan je bondgenoot?

HR richt zich meer en meer op de directietafel, maar vind je daar je bondgenoten? Of staat HR er vooral alleen voor?

De managers, die zijn zeker geen bondgenoten. Zij hebben hun instrumenten en moeten nu zelf het P&O-werk doen. En als dat niet lukt, bedenkt HR nog wel een instrumentje om te leren werken met de instrumenten. 

Andere staffuncties als communicatie, marketing en informatiemanagement, nee dat zijn ook geen bondgenoten. Dat zijn hele andere vakgebieden met andere problemen en daar heeft HR helemaal niets mee.

... en wie of wat moet gered worden?

Zie je jezelf als held, dan weet je vast ook wel wie of wat er te redden is. Gaat het om de waarde van ambacht, het belang van werk voor de mens? Of is HR er om het goedwillende, gemotiveerde personeel te beschermen tegen slechte managers, slechte werkomstandigheden en soms zelfs slechts privéomstandigheden?

Nog belangrijker: wil de medewerker nog wel gered worden? En zo ja, ziet de medewerker de HR-professional wel als zijn of haar redder? Of is P&O eigenlijk bezig met een langgerekte doodstrijd?

Complex speelveld

Welk HR-blog of P&O-vakblad je ook leest, uit vrijwel alle artikelen komt de complexiteit en de breedte van het vakgebied naar voren. HR-professionals weten vanuit hun opleiding dat een kleine verandering op een bepaalde plek tot grote veranderingen in de totale structuur en samenhang kunnen leiden. 

Het probleem is alleen dat niemand met zekerheid kan voorspellen welke veranderingen zullen plaatsvinden. Binnen organisaties waarvan de grenzen met en de relaties tot de wereld erbuiten complexer en ongrijpbaarder geworden zijn, is het soms gemakkelijker om te blijven waar je bent. Niets doen lijkt soms beter dan iets doen.

Innerlijke strijd

Het is alleen hoog tijd dat de HR-professional iets gaat doen. Het verhaal van de HR-held en zijn schurken en bondgenoten begint meer en meer een innerlijke strijd te worden. Een strijd waarin HR zelf gered moet worden. 

HR kent vele namen, gezichten, rollen en etiketten: Human Resources Management, Personeelszaken, Personeelsmanagement, Human Being Management, Human Capital, Social Capital, Talentmanagement. Om over de vele afgeleide namen en etiketten (recruitment, loopbaancoaching, vitaliteitsmanagement) nog maar te zwijgen. 

Als je al niet eens weet hoe je jezelf moet noemen, hoe weet je dan wie je bent? Hoe weet je dan of je een held bent? En voor wie?

Ons verhaal

Wij, Arjan & Karin, geloven dat HR de held kan zijn. In een veranderende wereld kunnen de schurken van vandaag de bondgenoten van morgen zijn. En vice versa. Als HR-professionals heb je een talent om sensitief te zijn voor deze veranderingen op het complexe speelveld. Wij denken in afhankelijkheden en zoeken de verbinding met medewerkers, met vakgenoten, met managers en andere deelnemers van het speelveld.

En wie wij willen redden? Ook wij kunnen niet de hele wereld verbeteren, maar wel het systeem in beweging brengen. Wij geloven in beginnen met kleine stapjes. Ons bedrijf is genoemd naar onze zonen, Luuk en Max. Wij willen veranderingen in gang zetten die hun toekomst niet in gevaar brengt, sterker nog, die hun toekomst mooier en beter maakt. Voor hen en hun vriendjes en vriendinnetjes.

Weet jij voor wie je als HR-professional een held wilt zijn? Weet jij welke schurk verslagen moet worden en wie je hierbij bondgenoot is? Plaats hieronder je reactie of praat mee op de Facebook pagina.

Over de auteurs: Arjan Hamberg is zelfstandig adviseur op het gebied van strategisch HR, HRD en organisatieontwikkeling. Karin Tempelaar is adviseur kennisdeling en communicatie. Met hun adviesbureau Lumax Producties vertellen zij nieuwe verhalen over het aloude verband tussen mens en werk. Wil je geïnspireerd worden door deze verhalen? Schrijf je dan in voor De kracht van HR nieuwsbrief.